4 oktober 2019

Zwartkruinbergtoekan

Om 6:30 staan we weer paraat voor onze volgende vogelexcursie rondom de lodge. De zon schijnt een beetje maar is na een half uurtje al weer vervangen door de optrekkende nevels. Het lijkt erop of de vogels gisterenavond behoorlijk zijn doorgezakt, er is bijna niets te horen of te zien! Gelukkig verandert dat even later en zien we weer van alles voorbij komen, met als hoogtepuntjes een Eekhoornkoekoek en een Zwartkruinbergtoekan.

Bij het ontbijt maken onze telefoons weer contact met de buitenwereld; WiFi is alleen in het restaurantdeel redelijk werkzaam. Onmiddellijk rolt er mailtje binnen van AtuuTravel dat een bericht doorstuurt van hun partner PureEcuador: in heel het land wordt gestaakt en er zijn overal wegblokkades opgeworpen. Dit allemaal ten gevolge van het besluit van president Moreno om de prijzen van benzine en diesel fors te verhogen. Pure is even later aan de lijn. Om de veiligheid van hun klanten te waarborgen hebben ze besloten iedereen vandaag in hun hotel te laten blijven. Voor ons betekent dit dat we nog een nacht in Bellavista blijven. En dat we dus ook nog een dagprogramma kunnen doen, want hier zijn geen wegen die geblokkeerd kunnen worden en het voltallige personeel is volop aan het werk. Inclusief onze JC die eigenlijk vanmorgen zou afreizen naar Quito. Hij doet nog een boswandeling met ons en vertrekt rond het middaguur. Samen met twee Engelse gasten die morgen het vliegtuig naar de Galapagos moeten halen. Benieuwd hoe ver ze komen! Als we terug zijn van de wandeling lezen we dat de regering inmiddels politie en leger heeft ingezet om de situatie te normaliseren. Ik heb de reactie van de Nederlandse regering op de boerenprotesten in Den Haag niet meegekregen, maar misschien is het voorgaande een suggestie!

In de mist valt nog voldoende te spotten

Hoe dan ook, onze wandeling was opnieuw leuk, minder intensief dan de vorige hikes, maar weer genoeg flora en fauna om van te genieten. Het weer werkt niet echt mee, het miezert een beetje en het belangrijkste nadeel daarvan is dat je de vogels minder makkelijk spot. Je hoort ze wel, maar ziet ze niet! Voordeel van een korte wandeling is dat je meer tijd hebt om alle (digitale) informatie die verzameld is verwerkt kan worden. We zitten nu dus ook allebei in het restaurant achter een toetsenbord: vogelnamen opzoeken, foto’s taggen, enz.

Na de lunch gaan we weer op pad, om precies te zijn op exact hetzelfde pad als vanmorgen. Het heeft zojuist hard geregend en het ziet er weer dreigend uit. JC is naar Quito, er is geen private guide meer, dus we maken onderdeel uit van een groep met vier Australiërs, Daniel (het jongste hulpje in de huishouding van Bellavista) en Freddy, de nieuwe guide en altijd in het bezit van telescoop waarmee hij razendsnel vogels in vizier weet te krijgen. Het karakter van de wandeling is totaal anders. Vanmorgen ging het bijv. over secundair regenwoud en de kenmerken daarvan die in de omgeving te zien zijn, werd er veel meer tijd stilstaand doorgebracht om vogels te spotten, biologenpraat zogezegd. Vanmiddag gaat het over lianen waarmee je Tarzan kan spelen, dat je Oxalis kunt gebruiken voor in de salade (en iedereen moet vervolgens een blaadje proeven) en van de planten worden alleen de orchideeën aangewezen. Helemaal geen verkeerde wandeling, maar onze voorkeur is anders.

En dan begint het weer knetterhard te regenen, we draaien om en gaan terug naar de lodge. Maar dan moeten we toch echt nog een wat langere stop maken voor, wat ons betreft, het hoogtepunt van deze wandeling: de Roestkapmierpitta jagend op mieren, in de stromende regen.

Benieuwd of we morgen weg kunnen uit Bellavista en onze reis kunnen voortzetten richting Otavalo. U hoort het wel!