2 oktober 2019

Dieselen in Quito!

We hebben ons nieuwe dag-nacht ritme nog niet helemaal te pakken, om 4:00 zijn we wakker, om vijf uur zijn we wakker en om kwart voor zes besluiten we maar om op te staan en te gaan pakken. Danny staat immers om 7 uur voor de deur, maar om kwart over zes zijn we gepakt en hebben we gedoucht. Dan maar even de NOS-app bekijken; tja, van protesterende boeren word ik ook niet vrolijk, dus maar weer even op mijn rug gaan liggen. In de keuken zijn ze bezig met ons ontbijt, Cockie heeft al een papayasapje achter de kiezen, ik mag aan de koffie.

Dan is Danny er. In de auto en op naar het noorden. Het is weer behoorlijk druk op de weg, logisch als er maar twee grote wegen van noord naar zuid door de stad lopen. Diesel is de goedkoopste brandstof in Ecuador, dus uit het merendeel van de uitlaten zie je zwarte rookwolken ontsnappen. Om niet helemaal in donkere wolken te verdwijnen in de stad is de regeling ingevoerd dat je op sommige dagen niet in de stad mag rijden, afhankelijk van het laatste cijfer van je nummerbord. Vandaag, woensdag, mogen de cijfers 5 en 6 binnen blijven!

Het is ongeveer twee uur rijden naar ons nieuwe onderkomen Bellavista Cloud Forest Reserve. Het laatste half uur van die tijd is de weg niet meer geasfalteerd maar een hotseknots, onverhard pad dat zich vanaf 1500 meter langs de hellingen naar boven slingert tot 2200 meter. Daar ligt de Bellavista Lodge, resultaat van een project dat gestart is ergens in de jaren negentig van de vorige eeuw. Het gebied rond Tandayapa was in die tijd een afgelegen gebied en de enige weg die naar Quito leidde was van de kwaliteit van ons laatste half uur. Het gebied was een jungle en de enige economische activiteit was het houden van koeien en het verkopen van de melk. Maar ja, koeien lusten geen bomen, dus de zaak werd systematisch ontbost en omgetoverd tot weilanden. De founding fathers van het Bellavista project wilden proberen toerisme als economische activiteit in de regio te stimuleren. Nu komen er weinig toeristen af op koeien in een wei, het was zaak om het oorspronkelijke bergwoud te behouden en waar mogelijk te herstellen. In 1995 is het zover dat ze op een stukje eigen land een onderkomen voor toeristen realiseren. Met hulp van enkele vermogende toeristen werd meer land gekocht tot de huidige 700 hectare. Het project breidt verder uit, er komt een onderzoeksstation, en komen comfortabelere voorzieningen, de regering steekt een handje toe om het bos te beschermen. En nu zitten wij er! En niet zo maar ergens, maar in Balcony1 waarvandaan je vanuit je bed de vogels kunt spotten!

Birden vanuit Balcony1

Om 9:00 krijgen we nog een ontbijtje en daarna gaan we met onze persoonlijke gids JuanCarlos het bos in. Een gids van uitzonderlijk niveau die hier nu vijf jaar aan het werk is. We leren in drie-en-een-half uur tientallen planten kennen. We zien en horen veel vogels, we zien de zeer verse vraatsporen van de Spectacled Bear, we genieten enorm. Die Brilbeer is nog wel een verhaal, JuanCarlos heeft hem nog nooit gezien, maar cameratraps laten zien dat hij wel degelijk in dit gebied voorkomt. Hij is een planteneter, een slordige planteneter kunnen we zelf vaststellen. Hij eet het merg van (jonge) palmen. De rest van de planten lust ie niet en die smijt dan ook overal neer, wat rest is een geknakte palm die op ongeveer twee meter boven de grond is afgebroken en daaromheen de afgepelde buiten lagen van de plant. JuanCarlos gaat en klein beetje uit zijn dak bij het zien van deze verse sporen van de Brilbeer.

Na de lunch gaan we opnieuw met hem op pad. Het regent en het miezert wat. We lopen vanuit de lodge een steil pad naar beneden. Doordat de helling zo steil is, is er nog de oorspronkelijke vegetatie aanwezig; het kon niet ontbost worden om er weiland van te maken. We lopen dus een primair stuk nevelwoud, met ongelooflijk veel verschillende soorten planten. Ongeveer tien procent van die soorten bestaat uit orchideeën. We kijken onze ogen uit, het maakt eigenlijk niet uit dat het beetje miezert, ons enthousiasme laat die regen gewoon verdampen!

Na anderhalf uur zijn we weer terug. Morgen om 6:30 uur staat de volgende excursie op de rol. Laat ons maar los in zo’n bos!

U gaat vast weer van ons horen.