9 oktober 2019

Napo ecolodge

Om 6:00 uur is er het ‘wake-up’ klopje op de deur. Douchen, ontbijten, spullen pakken voor de wandeling en om 6:50 zitten we in de kano. Ruim vier uur later zijn we terug, fantastisch!

Het is prachtig zonnig, maar zo gauw je onder het dichte bladerdak van de jungle komt, wordt het licht minder. Niet dat het donker is, maar om te fotograferen moet je toch naar 1600 ISO. En dat fotograferen en filmen kunnen we niet laten. Tientallen soorten passeren weer de revue, van paddenstoel tot Reuzenotter, van sporen van Jaguar en

Gekraagde baardkoekoek

Pekari’s tot de Gekraagde baardkoekoek. Twee hoogtepuntjes:

1. Een territoriale confrontatie tussen Wolapen en Slingerapen. Al enige tijd horen we tijdens de wandeling op wat grotere afstand een behoorlijk kabaal. We duiken van het officiële pad af en struinen nu door de echte (natte) wildernis. Boven ons zit een grote groep Slingerapen die niets van ons moet hebben. Af en toe hangen ze stil aan hun staart naar beneden en kijken ons indringend aan. Dat helpt niet echt, we blijven observeren. Dan wordt de intimidatie wat grover, grote takken worden afgebroken en naar beneden gegooid en landen met veel kabaal op de oerwoudvloer. We geven geen krimp! Nou, denken de slingeraars, dan gaan we maar verder waar we mee bezig waren. En ze slingeren zich met de grote groep door de boomtoppen richting de wolapen. Die hebben al met luid geschreeuw duidelijk gemaakt dat ze niet op die rare slingeraars zitten te wachten. De groep wolapen is duidelijk kleiner in aantal, maar ze kunnen behoorlijk hard tekeer gaan. Recht voor onze neus, hoog in de boom, komen ze elkaar tegen. Je weet niet wat je hoort! Schreeuwen, rennen, omhoog en omlaag, wie van ons is hier de baas? Dat wordt snel duidelijk, onder het schreeuwen van nog wat scheldwoorden trekken de slingeraars zich terug. De wolapen zijn weliswaar in ondertal, maar groter en fysiek sterker. Prachtig om dit te zien, alsof je in een BBC-documentaire zit!
2. Welkomsceremonieel van Reuzenotters. Het laatste stuk van de wandeling gaan we weer in de kano. Als we bijna bij de lodge zijn horen we hetzelfde gesnuif en geplons als gisteren. Een familie van 6 of 7 otters heet ons welkom terug. Af en toe komen ze met enkelen tegelijk met de kop boven water, hun scherpe tanden duidelijk zichtbaar. Een geweldige display, met op de achtergrond nog een groepje schildpadden.

Het heeft heel even geregend

Om 16:00 begint de tweede excursie van de dag. We bezoeken het ‘vogelplatform’, een constructie van 36 meter hoog, verankerd aan een Kapokboom die nog en paar meter hoger is. We zijn nog niet boven of we worden begroet door een Roodkraagvruchtenkraai. Delfin is op deze tocht gewapend met een verrekijker en een telescoop. Hij speurt de boomtoppen af en richt dan de telescoop; we zien prachtige vogels. OK, een paar dan: Grote geelkopgier, Dubbelbandarassari, Blauwgele ara’s, Groene oropendola en nog veel meer. We blijven tot en met de zonsondergang en gaan dan weer terug naar de junglevloer. Hoe meer trappen we naar beneden lopen, hoe donkerder het wordt. Beneden gaan de zaklampen en hoofdlampen aan en op die manier speuren op de terugweg naar nachtelijk dierlijk leven. Fantastische beesten zien we, speciaal voor Anne voeg ik enkele creepy animals toe aan de fotogalerij!

Morgen gaan we de hele dag op stap. U hoort wel of het wat wordt.