7 oktober 2019

Uit de krant van gisteren

Het ziet er niet goed uit, zegt Danny, als hij ons vanmorgen komt ophalen. De wegen zijn geblokkeerd, we komen waarschijnlijk Quito niet uit. Ik kan niet garanderen dat jullie reis safe is.

Nou lekker dan! Danny heeft informatie van collega’s die vastzitten in het verkeer. Vier andere gasten uit het hotel staan met hun chauffeur ook op de stoep in druk overleg. Het is misschien mogelijk de stad uit te komen, maar ik kan niet garanderen dat we straks de stad weer in kunnen. Stel het slechtste geval, dan kan dat invloed hebben op jullie vlucht morgen naar de Amazone. Dan belt PureEcuador ons op. Volgens hen kan de trip naar Antisana wel doorgaan, de wegen zijn vrij en er zijn geen aanwijzingen dat er iets gaat gebeuren. Er volgt druk overleg tussen reisbureau, Danny, de gids van de vier anderen en hun reisbureau. Kansen worden ingeschat, eventuele noodscenario’s bedacht. En dan komt het verlossende woord: we gaan het proberen

Om een lang verhaal kort te maken: het is een fantastische dag geworden.

Het lange verhaal. We stappen in, halen bij Panaderia La Union hier om de hoek twee dikke en dik belegde broodjes als lunchpakket en dan verlaten we de stad via de Avenida de los Conquistadores, een kleine weg aan de rand van de stad. In het verre verleden al aangelegd door de Spanjaarden als verbindingsweg met het Amazonegebied. Wij gebruiken de weg nu als sluipweg om eventuele blokkades te vermijden. Het loopt allemaal voorspoedig; todo tranquillo, meldt Danny via whatsapp aan zijn collega’s. Als we eenmaal het dorpje Pifo voorbij zijn begint een spectaculair landschap. We rijden kilometers lang zo’n beetje parallel aan een enorme lavastroom, zo enorm dat het kennelijk een poos geduurd heeft voordat hij afgekoeld is. Tijdens dat afkoelingsproces hebben in de stroom nog de nodige ontploffingen plaatsgevonden waardoor nu bizar gevormde lavaformaties boven de stroom uitsteken.

Dan komen we langzaamaan in de paramo terecht. We stoppen bij de eerste de beste mirador om een wat intensiever kijkje te nemen. We kijken in een soort gorge en als we ons omdraaien vliegt er een condor boven ons hoofd. Spectaculair!

Lekker warm op de evenaar, maar niet boven 4000 meter!

We rijden ongeveer 15 kilometer stapvoets naar de ingang van het natuurpark Antisana. Danny en wij zien van alles: prachtige planten (en altijd even de auto uit voor een foto), Witstaartherten, Lelcaracara’s, de Andeskievit, het overheerlijke Paramokonijn (Conejo de Páramo), meerdere Roodrugbuizerds en nog veel meer. We wandelen een stuk langs de Laguna de Micacocha. Er waait een behoorlijke wind, we zitten boven de 4000 meter, het is pittig koud! Maar de omgeving is hartverwarmend. Het kan ons niet lang genoeg duren.

Op een gegeven moment vraagt Danny of we nog verder willen. Hij is al een tijdje met regelmaat zijn telefoon aan het raadplegen. Er zijn op dit moment geen blokkades die onze terugweg belemmeren, maar we moeten de goden natuurlijk ook niet verzoeken. In de auto komen al wat filmpjes binnen van collega’s die een rel waargenomen hebben, het leger heeft in de loop van de dag een grote blokkade van schoolbusjes en grote bussen opgeruimd. Zo gauw we in de buurt van Quito komen zien we met enige regelmaat bij rotondes geblakerde plekken, resten van brandjes van autobanden; we rijden onder een brug door waar de ME op betogers afgaat die brand aan het stoken zijn. Het zien van restanten van rellen vinden we wel genoeg als vakantie ervaring. Meer hoeft voor ons niet!

Nu maar hopen dat we morgen zonder problemen het vliegveld halen. Dan hoort u ons misschien weer vanuit het Amazonegebied (als er WiFi is) en anders later.